ನನಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು

• ರೇಣುಕಾ ಶ್ಯಾಮ್‌, ನವದೆಹಲಿ
  [email protected]

ಕನಸಿನಂಗಳ ತುಂಬ ಹವಳಗೆಂಪಿನ ಸಂಜೆ

ಒಡಲ ತುಂಬಾ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊಂಗದಿರು

ಇಳಿದು ಭುವಿಗೆ ನಿನ್ನ ಜತೆಗೆ ನನ್ನನೂ ಕರೆಯಿತು,

ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡಿನ ದಿಕ್ಕು ದಿಶಾಂತಕೂ ತಂಬೆಲರ ಹೊನಲು:

ನಿನ್ನ ಜತೆ ಕುಳಿತು ಕಳೆದೆರಡು ಕ್ಷಣಗಳೇ ಸಾಕು

ಯಾವ ಸೌಭಾಗ್ಯವೂ ಬೇಡ ನೀನೊಬ್ಬನಿರು ಸಾಕು

ಹೀಗೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಭಾವ ನಿನ್ನೊಳಗಿಳಿವ ಮೌನ-
ರಾಗದ ಭಾಷೆ ...

ಹಗಲಿನ ದೀರ್ಘಯಾತ್ರೆಯ ಆಕಳಿಕೆ ಬೇಸರವೂ
ಇರುಳಿನ ಮುಸುಕಿನಲಿ ಕನಸುಗಳ ತಿಗಣೆಕಾಟ
ಆದರೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪನೇ ಹೊದ್ದು ಮಿಸುಕಾಡಿವೆ ಬಯಕೆ;
ಕೈಜಾರಿ ಉರುಳುವ ಕ್ಷಣಗಳು ನನ್ನವಾಗಬೇಕೆಂದು
ಹಲುಬಿದೆ- ಮಿಡುಕಿದೆ, ಹೊರಳಿದೆ- ನರಳಿದೆ.. ನಾ
ಹುಡುಕಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ, ಬಳಲಿದೆ- ಬಸವಳಿದೆ.
ನೆಗೆ ನೆಗೆದು ಓಡುವ ಎಳೆಗರುವಿನಂತೆ ಪುಟಿವ
ಹೃದಯದ ಹಂಬಲಿಕೆ ..!!

ಇದ್ದೆವು ನೀನೆತ್ತಲೋ ನಾನೆತ್ತಲೋ ಆಚೆಗೆಲ್ಲೋ ದೂರ
ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ನೀ ನಡೆದು ಬಂದಿರುವಿ ನನ್ನೂರಿನ ಹಾದಿ,
ಇರಬೇಕು ಯಾವದೋ ಜನುಮದ ಭವ ಬಂಧನದ ಸಿರಿ ;
ನಿನ್ನ ಸನಿಹದ ಹಿತವೇ ಬೇರೆ, ಮನಕೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ ಸ್ಮರಣೆ
ನೂರು ಮಾತಿಗೂ ಸಾವಿರ ವೀಣೆಯ ತಂತಿ ಮೀಟಿದೆ, ನನ್ನ-
ನರನಾಡಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸಪ್ತ ಸ್ವರಗಳ ಜೀವ ಲಾಸ್ಯವಾಡಿವೆ,
ನಿನ್ನೆದೆಗೆ ಒರಗಿ ಕರಗುವ ಬಯಕೆಯ ನೋವು.....
ಅಗಲಿಕೆಯ ಕಾವು ಗೆಳೆಯಾ !!

ಮುಖಪುಟ / ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ