ಕವಿತೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ !

ಕವಿತೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ !

ಕೆ. ತ್ರಿವೇಣಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾವ್‌, ಇಲಿನಾಯ್‌,ಅಮೆರಿಕಾ ತವರು : ಕಡೂರು - ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆ [email protected] ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಕವಿತೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಈ ನೆಲದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಚಂದ್ರ,ತಾರೆಯರ ನಡುವೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿತ್ತು ! ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೂಸುತ್ತಾ ವಿಶಾಲ ವಿಶ್ವದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೂ ಮರೆತಿತ್ತು ! ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ : ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು- ಮೈಮರೆತು ನಗುವ ಜೀವಂತಿಕೆಯ, ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಅಳುವ ಭಾವುಕತೆಯ, ಕೊನೆಗೆ ಕನಿಕರಿಸುವ ಕೋಮಲತೆಯನ್ನೂ. ತನಗೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಭ್ರಮೆಗಳ ಹಾಡಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಬಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂತಃಪುರದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರಗಿ ನಿತ್ರಾಣವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಕವಿತೆ ಚಿತ್ತಾರದ ರೇಶಿಮೆ ಅವಕುಂಠನವ ಹರಿದು ಹೊರಬಂದು- ತಬ್ಬಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಳಚೆ ನೀರಿನ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಕಟುವಾಸ್ತವತೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ನಡೆಯತೊಡಗಿದಾಗಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವತುಂಬತೊಡಗಿತು. ಮೂಳೆಚಕ್ಕಳದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಮಾಂಸವೂ ಸೇರಿ ಜೋಲು ಮೈ ಗಟ್ಟಿಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು! ಈಗ ನನ್ನ ಕವಿತೆ- ನಗುತ್ತದೆ ; ಅಳುತ್ತದೆ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಎದುರುನಿಂತು ಸಡ್ಡುಹೊಡೆದು ಸಿಡುಕುತ್ತದೆ, ಒಮ್ಮೆ ಶಕ್ತಿಗುಂದಿ ಸೋತು ಮಲಗಿದರೂ ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಈಗ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ ! (ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ‘ಲಂಕೇಶ್‌ ಪತ್ರಿಕೆ’ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಈ ಕವನಕ್ಕೆ ದಿ.ಲಂಕೇಶರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ - ‘ಪತ್ರಿಕೆ’ ನನಗೇನು ಮಾಡಿತು?’) Post your views

ಮುಖಪುಟ / ಎನ್‌ಆರ್‌ಐ