ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬೆಸೆಯಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ಮಂತ್ರ 'ಆತ್ಮೀಯತೆ'

ನಿಜ, ಪ್ರತಿ ಮದುವೆಯಲ್ಲೂ- ಸಂಸಾರದಲ್ಲೂ boredom ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. 'ಏನೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮದುವೆಯಾದರೂ ಕ್ರಮೇಣ ಆಕೆಗೆ ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಆಕೆ ಬೋರ್ ಆಗತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬದುಕೇ ಬೋರು ಹೊಡೆಯತೊಡಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. 3 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಈ ಬೋರು ಶುರುವಾದರೆ ಅದು ಏಳನೆಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಹದಿನಾರನೇ ವರ್ಷದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇತ್ತೀಚಿನ ರಿಸರ್ಚು ಹೊರ ಹಾಕಿರುವ ಸತ್ಯ.

ಯಾವಾಗ ದಂಪತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಬೋರ್ ಆಗುತ್ತಾರೋ, ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯ ಭಾವ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮದುವೆಯ ಅಥವಾ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗಬೇಕಾದ ತೃಪ್ತಿ, satisfaction ನಶಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ನೂರು ವರ್ಷ ಎಕ್ಸೈಟ್ ಮೆಂಟ್ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮದುವೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಬಂಧವನ್ನಾಗಿ ಇಡಬಲ್ಲಂತಹುದು ಇವೆರಡನ್ನೂ ಮೀರಿದ 'ಆತ್ಮೀಯತೆ'. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ದಾಂಪತ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆ ತನಕ ಕಾಯುವುದೇ ಈ ಆತ್ಮೀಯತೆ.

ಗಂಡನ ಹುಳುಕು ಹಲ್ಲು, ಜಿಪುಣತನ, ಕುಡಿತ, ಹೆಂಡತಿಯ ಬೊಜ್ಜು, ಅವಳ ಪೆಡಸು ಮಾತು, ಕೆಟ್ಟ ಅಡುಗೆ-ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಯಿಸಿ ಅವರಿಬಬ್ರನ್ನು ಕಡೆ ತನಕ ಬಂಧಿಸಿಡಬಲ್ಲ ಒಂದೇ ಬೆಸುಗೆಯೆಂದರೆ ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು seven years itchಗೆ ಒಳಗಾಗುವ parallel livingನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಮದುವೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ. ಇವು ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಆಗಬಹುದು, ಪ್ರೇಮ ವಿವಾಹಗಳಿಗೆ ಆಗಬಹುದು, ಹಿರಿಯರು ನೋಡಿದ ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಆಗಬಹುದು, ಅತ್ಯಂತ ರಸವತ್ತಾದ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ಆದ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹಗಳಿಗೂ ಆಗಬಹುದು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರು ಅಪರೂಪ. [ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಆ ಪರಿ...]

English summary

Seven-year itch. Call it infatuation, disease, curse to the marriage, every couple surely fall into this ditch, however affectionate to each other they are. Bottom item by Hi Bangalore editor Ravi Belagere unmasks many facets of marriage and infidelity.