ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರಿಗಾದ ಕಷ್ಟ: ಒಂದು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ -ಕಿಶೋರ್ ನಾರಾಯಣ್ ಬರಹ

ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಬಲಿಪಶುಗಳಂತೆ ಜೀವ ತೆರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಹಿಂದೂಗಳು. ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಕೊಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರದಂಥ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಕೃತ್ಯಗಳು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಕಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಕ ಕಿಶೋರ್ ನಾರಾಯಣ್.

ಇವತ್ತು ಒಂದು ಬಹಳ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಂತಿರುವ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಬದಲಾದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತೆ, ಜನ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು ಶುರುವಾಗಿವೆ. ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಸಾಕು, ಅಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರು, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರು ಪ್ರಾಣ ಭಯದಲ್ಲೇ ಬದುಕುವಂತಾಗಿದೆ.

ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆ ಆದಾಗ ಗಲಾಟೆಗಳು ಆಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಬರೀ ರಾಜಕೀಯ ಗಲಾಟೆ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಿ, ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಕಷ್ಟ ಕೇಳೋರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತು ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಕೆಲವು ಮುಗ್ಧ ಜೀವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಅವರ ಕಥೆ ಕೇಳಿದರೆ ಕಲ್ಲು ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಕರಗುತ್ತದೆ.

ದೀಪು ಚಂದ್ರ ದಾಸ್: ಅಮಾಯಕ ಬಲಿಪಶು

ಮೊದಲಿಗೆ ದೀಪು ಚಂದ್ರ ದಾಸ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇವನು ಮೈಮೆನ್ಸಿಂಗ್ ಎನ್ನುವ ಊರಿನವನು. ಬರೀ 27 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ. ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ. ತುಂಬ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನ (Supervisor) ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಡ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಇದೇ ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಮುಳುವಾಯಿತು. ಅವನ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕೆಲವರಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗ ತಮಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೆ ಏರಿದನೆಂದು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಏನು ಮಾಡಿದರು ಗೊತ್ತಾ? ದೀಪು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿಸಿದರು. ಆಮೇಲೆ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು, ಅವನು ಅಂಥ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ.

ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನಗಳಿಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 150 ಜನರಿದ್ದ ಒಂದು ಗುಂಪು ಅವನ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ಹೊಡೆದರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಅವರ ಸಿಟ್ಟು ತೀರೋಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದ ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಸುರಿದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು. ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವ ಎಷ್ಟು ನರಳಿತ್ತಿರಬಹುದು? ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಕೂಡ ಇದೆ. ಈಗ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ ಅಂತ ಯಾರು ಹೇಳ್ತಾರೆ? ಪಾಪ, ಆ ಕುಟುಂಬದ ಗತಿ ಏನಾಗಬೇಡ?

ಸಾಲು ಸಾಲು ಸಾವುಗಳು

ದೀಪು ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಅವನ ನಂತರ ಸಾಲು ಸಾಲು ಕೊಲೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.

ಖೋಕನ್ ಚಂದ್ರ ದಾಸ್: ಡಿಸೆಂಬರ್ 31 ರಂದು, ಅಂದರೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ದಿನ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಶರಿಯತ್ಪುರದಲ್ಲಿ ಖೋಕನ್ ಚಂದ್ರ ದಾಸ್ ಎಂಬುವರು ತಮ್ಮ ಮೆಡಿಕಲ್ ಶಾಪ್ ಮುಚ್ಚಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದ ಗೂಂಡಾಗಳು, ಅವರನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕಡಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಮೇಲೂ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಸುರಿದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು.

ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಖೋಕನ್ ಪಕ್ಕದ ಕೆರೆಗೆ ಹಾರಿದರು. ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಅವರ ದೇಹದ ತುಂಬಾ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನರಳಿ ನರಳಿ, ಜನವರಿ 3 ರಂದು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರು.4 ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವವರು ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ಬೀದಿಗೆ ಬರುವಂತಾಗಿದೆ.

ಶರತ್ ಮತ್ತು ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್: ಜನವರಿ 5 ರಂದು ಒಂದೇ ದಿನ ಇಬ್ಬರು ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ನರಸಿಂಗಡಿ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶರತ್ ಮಣಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎಂಬುವರು ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಅವರು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ರು. ಅವರನ್ನು ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ಕಡಿದು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಕೇಳಿದ್ರೆ, ಅವರು ಮುಸ್ಲಿಮೇತರರು ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆ (ಜಿಜಿಯಾ) ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರಂತೆ. ಇದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?

ಅದೇ ದಿನ, ಜೆಸ್ಸೋರ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಬೈರಾಗಿ ಎಂಬ ಪತ್ರಕರ್ತನನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಇವರು ಐಸ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಕೂಡ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು ಅನ್ನೋದೇ ಇವರ ತಪ್ಪು. ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಕುತ್ತಿಗೆ ಸೀಳಿ ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೂ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲ: ಇನ್ನೊಂದು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ ಅಂದ್ರೆ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದವರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲ. ರಂಗ್ಪುರದಲ್ಲಿ 75 ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಾದ ಜೋಗೇಶ್ ಚಂದ್ರ ರಾಯ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಸುವರ್ಣ ರಾಯ್ ಅವರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕತ್ತು ಸೀಳಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮುದುಕ-ಮುದುಕಿ ಯಾರಿಗೇನು ತೊಂದರೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು ಹೇಳಿ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುವಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ.

ಮಿಥುನ್ ಸರ್ಕಾರ್: ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಅಂದರೆ ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ, ನವಗೌನ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಮಿಥುನ್ ಸರ್ಕಾರ್ ಎಂಬ 25 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಳ್ಳತನದ ಅನುಮಾನದ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಜೀವ ಭಯದಿಂದ ಆ ಹುಡುಗ ಕೆರೆಗೆ ಹಾರಿದ. ಈಜಲು ಬಾರದೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸತ್ತ ಹೋದ. ಬರೀ ಅನುಮಾನದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಜೀವ ತೆಗೆದರಲ್ಲ, ಇವರಿಗೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಇದೆಯಾ?

ತಾಯಂದಿರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ

ಕೊಲೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೋವು ಕೊಡುವ ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ. ಝಿನೈದಾ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ. 40 ವರ್ಷದ ಒಬ್ಬ ವಿಧವೆ ತಾಯಿ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಂದು ಜಮೀನು ಮತ್ತು ಮನೆ ತಗೊಂಡಿದ್ರು. ಇದನ್ನು ಸಹಿಸದ ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲವರು ಆಕೆಗೆ ತುಂಬ ತೊಂದರೆ ಕೊಡ್ತಿದ್ರು.

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ, ಆ ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯನ್ನು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ತಲೆ ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ವಿರೂಪ ಮಾಡಿದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಅದರ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ವಿಧವೆಗೆ ಇಂಥ ಅವಮಾನ ಮಾಡೋಕೆ ಅವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಆಕೆಯ ನೋವು ಆ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ.

ಬಾಂಗ್ಲಾ ಹಿಂಸಾಚಾರ: ಜಾಗತಿಕ ಖಂಡನೆ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಜಗತ್ತು ಇನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಣ್ತೆರೆದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ತುಸು ಸಮಾಧಾನದ ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ಕೆಲವರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವೋಲ್ಕರ್ ಟರ್ಕ್ ಅವರು, "ಹಗೆತನ ಮತ್ತು ಸೇಡು ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೆಲವರು ಕೂಡ ದೀಪು ಚಂದ್ರ ದಾಸ್ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಶನಲ್ ಕೂಡ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ವಿದೇಶಾಂಗ ಇಲಾಖೆಯ ವಕ್ತಾರ ರಣಧೀರ್ ಜೈಸ್ವಾಲ್ ಅವರು ಈ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು "ಬರ್ಬರ" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಿಲ್ಲಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಖಡಕ್ ಆಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಹಿಂದೂಗಳು ಇವತ್ತು ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕು ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ದೀಪು, ಖೋಕನ್, ಶರತ್, ರಾಣಾ, ಜೋಗೇಶ್ - ಇವರೆಲ್ಲ ಬರೀ ಹೆಸರಲ್ಲ. ಇವರು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಮನುಷ್ಯರು. ಅವರ ರಕ್ತವೂ ಕೆಂಪೇ. ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ "ರಾಜಕೀಯ ಗಲಾಟೆ" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಇದು ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷ ಅಷ್ಟೇ. ನಾವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಬಾರದು. ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲ ಅಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಬೇಕು.

ಇದಿಷ್ಟೇ ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇರೋಣ, ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತೋಣ.

English summary

Indians living in Bangladesh are facing serious hardships. This emotional real-life story reveals their pain, struggles, and the human side of the crisis.