ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ ‘ಔತಣ’ : ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲಗಳ ಸಮ ಪ್ರಮಾಣ ಮಿಶ್ರಣ

• ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿ; ಮೇರಿಲ್ಯಾಂಡ್‌
  [email protected]

ಕಾವೇರಿಗರನ್ನು ‘ಹೊಂದೇ ಸಮನೆ ಒಟ್ಟೆ ಉಣ್ಣಾಗುವಷ್ಟು’ ನಕ್ಕುನಗಿಸಿದ ರಂಗಧ್ವನಿ (ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ)ತಂಡದ ನಗೆನಾಟಕ ‘ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಂಧಾನ’ ಈ ಬಾರಿಯ ಕಾವೇರಿ ಯುಗಾದಿ ಸಂಭ್ರಮದ ಹೈಲೈಟ್‌(ಐಲೈಟ್‌?).

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯನಾಟಕಗಳ ಅನಭಿಷಿಕ್ತ ದೊರೆ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ‘ಯಮ’ ಖ್ಯಾತಿಯ ವಲ್ಲೀಶ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರ ನಿರ್ಮಾಣ-ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ನಟನೆಯ ಈ ನಾಟಕವು, ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ (ತಾಳ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತಿದ್ದ ಕೆಲ ಇತರ ಪ್ರಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು) ಕಾತರದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಭರ್ಜರಿ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು. ನಾಟಕದ ವಿಷಯ, ಸಂಭಾಷಣೆ, ರಂಗಪರಿಕರ, ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳ ಅಭಿನಯ - ಇವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದುವು. ವಲ್ಲೀಶರ ಬಳಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಆರು ಮಂದಿಯ ಜತೆಗೆ, ಬರೀ ಒಂದು ದಿನದ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಸ್‌ನಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳೂ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ರಂಗೇರಿಸಿದವು.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ನಗೆನಾಟಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್‌ ಬೇಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಬರಬಹುದು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾಟಕದ ವಸ್ತುವೇ ‘ನಾಟಕ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಸ್‌’ ಅಥವಾ ಡ್ರೆಸ್‌-ರಿಹರ್ಸಲ್‌. ಮಂಡ್ಯ ಕಡೆಯ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡುವ ಹಳ್ಳಿಜನರಿಂದ ‘ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಂಧಾನ’ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕವನ್ನಾಡಿಸುವ ನಾಟಕಮೇಷ್ಟ್ರ ಪರಿಪಾಟಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಷಗಳೇ ಈ ನಾಟಕದ ದೃಶ್ಯಗಳು. ಹಳ್ಳಿಪರಿಸರ, ಅನಕ್ಷರತೆಯ ಪಿಡುಗಿನಲ್ಲಿ ‘ಅ’ ಮತ್ತು ‘ಹ’ ಕಾರಗಳು ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಉಚ್ಚಾರ, ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವೈಷಮ್ಯವಿರುವ ಜನರೇ ನಾಟಕವಾಡಲು ಒಂದಾದಾಗ ಆಗುವ ಆಭಾಸಗಳು, ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕದ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲೂ ನುಸುಳುವ ‘ಹಸ್ತಿನಾವತಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ರೆಡಿಯಾಗಿರಿ...!’ ಮುಂತಾದ ಆಚ್ಚರಿಗಳು - ವಲ್ಲೀಶರಿಗೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ನಗಿಸುವ ಕಲೆ ಕರತಲಾಮಲಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ತಲೆದೂಗಲೇಬೇಕಾದ ಸ‘ರಸ’ ಸಂಗತಿಗಳು. ಈ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ವಲ್ಲೀಶ್‌ ಬಳಗದ ಮಾರುತಿಪ್ರಸಾದ್‌, ಹರಿ, ಅರುಣ್‌ ಮಾಧವ್‌, ಅಪ್ಪಿ ಮತ್ತು ಸೋಮು, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಳೀಯರಾದ ಆಂಜನೇಯಸ್ವಾಮಿ, ಸಂಜಯ್‌ರಾವ್‌, ಮಾದೇಶ ಬಸವರಾಜು, ರವಿಹರಪ್ಪನಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮ್‌ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್‌ - ನಾಟಕದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಉತ್ತಮ ಕೊಡುಗೆಸಲ್ಲಿಸಿದರು; ನಾಟಕರಂಜನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇವರೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಈಬಾರಿ ಕಾವೇರಿ ಯುಗಾದಿ ಸಂಭ್ರಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಪ್ಪೆ. ಅಥವಾ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಿದ್ದರೆ ‘ ಕಹಿ’ ಎಂದರೂ ಸರಿಯೇ. ಊಟ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಅದಲ್ಲದೆ ಈಸಲ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ, ಮೊದಲು ಊಟ ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಸಭಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು. ಯುಗಾದಿ ಔತಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ತರಿಸಿದ ಕಾಯಿ ಹೋಳಿಗೆಯಿತ್ತು; ಊಟದ ನಂತರ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು-ಪಾನ್‌ಬೀಡಾ ಸಹ ಇತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಸ್ವಾಗತಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲೇ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ ವಿತರಣೆಯೂ ಇತ್ತು. ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಮಾವಿನೆಲೆತೋರಣದ ಶೃಂಗಾರವೂ ಇತ್ತು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಸಮಿತಿಯವರ ಶಿಸ್ತು-ಶ್ರಮ, ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಎಲ್ಲ ಸೊಗಸಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಪೈಕಿ, ಮಕ್ಕಳು ಅಭಿನಯಿಸಿದ ಯುಗಾದಿನೃತ್ಯ, ದಶಾವತಾರಗಳ ಪೌರಾಣಿಕ ‘ಫ್ಯಾಷನ್‌ ಶೋ’ ಮಾದರಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನ, ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಸೈಕಲ್‌ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ ಮಕ್ಕಳ ‘ಟ್ರಿನ್‌ ಟ್ರಿನ್‌ ಟ್ರಿನ್‌ ಅಂತ ಬಂತು ಸೈಕಲ್‌...’ ಅಭಿನಯ, ಮರುಳಕಾಗೆಗೆ ಠಕ್ಕನರಿ ಮಾಡಿದ ಮೋಸದ ಗೀತೆಯ ಸಮೂಹಗಾಯನ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ಪರ್ವತ... ಎಂಬ ದೇಶಭಕ್ತಿಗೀತೆಯ ಅಭಿನಯ - ಇವೆಲ್ಲ ಪುಟ್ಟಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮುದ್ದುಮುದ್ದಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಮೂಡಿಬಂದವು. ಕೆಲವೊಂದು ಐಟಂಗಳಿಗಂತೂ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ಚಪ್ಪಾಳೆಯೂ ಕೇಳಿಬಂತು. ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ತಾಲೀಮುಮಾಡಿಸಿದ ನೃತ್ಯಸಂಯೋಜಕರ ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಶ್ರಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು. ಕಾವೇರಿ ಯುವ ಸಮಿತಿಯ ಸಮಾಜಸೇವೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಪರಿಚಯ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರ ಮಾತುಗಳೂ ಸಮಂಜಸ, ಸಮರ್ಪಕ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳು. ಮತ್ತೆ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸಪ್ಪೆಯೆನಿಸಿದ್ದೇನು? ಸಭಾಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ. ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನಕೊಡಬೇಕು, ಕನ್ನಡದ ಗಂಧಗಾಳಿಯಾದಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪತಕ್ಕ ವಿಚಾರಗಳೇ. ಆದರೂ ಅಷ್ಟೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮಕ್ಕಳವೇ ಆದರೆ ಇದು ಯುಗಾದಿಯೋ ಮಕ್ಕಳದಿನಾಚರಣೆಯೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬರುವುದು ಸಹಜ. ಅದಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬವಾದಷ್ಟೂ ರಾತ್ರೆಹೊತ್ತುಮೀರಿದಷ್ಟೂ ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೋತುಸುಣ್ಣವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ, ಹೆತ್ತವರೂ ಮಕ್ಕಳಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಲೇ ಮನೆದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಅಷ್ಟುದೂರದ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದಿಂದ ಬಂದ ನಗೆನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೆ ಸಭಾಂಗಣ ಭಣಬಣ! ‘ಆಸ್ಕರ್‌ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನ’ದ ಮಾದರಿಯನ್ನನುಕರಿಸಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯಾಂದು ಪ್ರಸ್ತುತಿಯ ಮೊದಲು ಒಬ್ಬರು/ಇಬ್ಬರಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪರಿಚಯ, ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಆದಮೇಲೆ ಅದರ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ, ಸಂಯೋಜಕರಿಗೆ ಕಿರುಕಾಣಿಕೆ ಕೊಡಲು ಇನ್ನಿಬ್ಬರು, ಅದರ ನಡುವೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧಿಕೃತ ’ಎಂ.ಸಿ’ಯಿಂದ ವಿವರಣೆ, ಅಷ್ಟಾಗಿ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಒಂದೋ ಸಮೂಹನೃತ್ಯ ಅಥವಾ ವೃಂದಗಾನ. ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಸ್ತುತಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ 20-30 ಮಂದಿ ವೇದಿಕೆಪ್ರವೇಶ. ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೊ-ಒರ್ಡಿನೇಟ್‌ ಆಗಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ, ಆದರೆ ಮೊನ್ನೆಯ ಹಾಗೆ ಆದರೆ ರಸಾಭಾಸ ಮತ್ತು ಟೋಟಲ್‌ ಟೈಮ್‌ವೇಸ್ಟ್‌. ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 450 ಜನ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 166 ಜನ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದರೆಂದರೆ ‘ಅತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ಜ್ಯಯೇತ್‌...’ ಎನ್ನದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ! ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರೈಮ್‌ಟೈಮಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ, ಕನ್ನಡ-ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಏನೇನೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ, ಸ್ಟಾಂಡ್‌-ಅಪ್‌-ಕಾಮೆಡಿ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿ ಸ್ಕಿೃಪ್ಟ್‌ ನೋಡಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ ‘ಹಾಸ್ಯಪ್ರಹಸನ’ವೆಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ 15 ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಿ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿ ನಗೆಪಾಟಲಾದದ್ದು ಯುಗಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅತ್ಯಂತ ಕಹಿ ಬೇವಿನಂಶ. ಅಂತೆಯೇ, ‘ಪುಟಾಣಿ ಮಕ್ಕಳಾದ ಹಮೋಘ್‌ ರಾವ್‌ , ಹರ್ಣವ್‌ ರಾವ್‌ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲ ಮುದ್ದಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಎಮ್ಮೆಪಡುವಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ತೋರಿಸಿದರಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಚಿಕ್ಕ ಕಿರು (?) ಕಾಣಿಕೆ...’ ಎಂದು ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉ(ಹು)ಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉದ್ಘೋಷಕಿಯ ಅದ್ಭುತಕನ್ನಡ. ವಲ್ಲೀಶಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಕೆಯದು 100% ನೈಜ ಅಭಿನಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಗ್ಯಾಲರಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲ. ಕಾವೇರಿ ಯುವವಯಸ್ಕರ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರೇಕೆ ಕಾವೇರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕಾವೇರಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳತ್ತ ಅವರನ್ನಾಕರ್ಷಿಸಬೇಕಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು/ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದೆಲ್ಲ ರಚನಾತ್ಮಕ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಶ್ರುತಿರಂಜನಿ ನಟರಾಜ್‌ ಅವರಿಂದ. ಸಮೀಕ್ಷೆ, ಅದರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಚೊಕ್ಕವಾದ ನಿರೂಪಣೆ - ಎಲ್ಲ ಸರಿಯೇ. ಆದರೆ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು, ಗ್ರಾಫ್‌-ಸಹಿತದ ಲೇಖನರೂಪದಲ್ಲಿ ಓದಲು ಸಮಂಜಸವೇ ಹೊರತು ಭಾಷಣರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರೆ ತಲೆಯಾಳಗೆ ಹೋಗುವ, ನೆನಪುಳಿಯುವ ಸಂಭವನೀಯತೆ ಕಡಿಮೆ. ಜಗದೀಶ್‌ ಆಲೂರ್‌ ಅವರ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗೀತೆ ರಸಮಂಜರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿತ್ತು. ನೀರಬಿಟ್ಟುನೆಲದ ಮೇಲೆ ದೋಣಿ ಸಾಗದು... ಮುಂತಾದ ಎಸ್‌.ಪಿ.ಬಿ ಗೀತೆಗಳನ್ನವರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು. ಅವರ ಸಹಗಾಯಕಿ ದನಿಗೂಡಿಸಿದ ಯುಗಳಗೀತೆ ‘ಜಸ್ಟ್‌ ಓಕೆ’. ಕಾವೇರಿ (’ಅಕ್ಕ’ ಸಹಯೋಗದೊಂದಿಗೆ) ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿರುವ ‘ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಶ್ವಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನ - 2006’ರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧಿಕೃತ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಾವೇರಿ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಡಣದ (ಎಲ್ಲ 30 ಮಂದಿಯೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು) ಮಧ್ಯೆ ಕಾವೇರಿ ಹಿರೀಕರಾದ ಕೆ.ಜಿ.ವಿ ಕೃಷ್ಣ ಅವರಿಂದ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿ ವಿಧ್ಯುಕ್ತ ಚಾಲನೆ ಮತ್ತು ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಂಯೋಜಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಸುರೇಶ್‌ ರಾಮಚಂದ್ರನ್‌ ಅವರಿಂದ ತತ್ಸಂಬಂಧಿ ಕಿರುವರದಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು - ಇದಿಷ್ಟು ಯುಗಾದಿಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಡುವೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಅವಕಾಶಪಡಕೊಂಡವು. ಶನಿವಾರ ಏಪ್ರಿಲ್‌ 30ರಂದು ವಾಷಿಂಗ್‌ಟನ್‌ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ದಿನವಿಡೀ ಮೋಡ-ಮಳೆಯ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದುದರಿಂದಲೋ ಏನೊ ಕೆಲ ಮಂದಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲ ಬೇರೇನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕನ್ನಡ ನಗೆನಾಟಕವನ್ನು ಮಿಸ್‌ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು! Post your views ಮುಖಪುಟ / ಯುಗಾದಿ