• search
  • Live TV
ತ್ವರಿತ ಅಲರ್ಟ್ ಗಳಿಗಾಗಿ
ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಅನುಮತಿಸಿ  
For Daily Alerts

ಮುಟ್ಟಬಾರದವರು ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿದ ಕತೆ!

By Staff
|
  • ಜಾನಕಿ
ತುಂಬ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ನನ್ನವನು ನಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡೆ. ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಕೇಳಿದೆ. ಈಗ ನಾವೇನು ಮಾಡ್ತೀದ್ದೀವಿ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ?ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ಸು ಹೋಗುವ ವಿಚಾರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ‘ನಾವು ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋಗೋಣ. ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಹಿಡೀತೀನಿ. ನಾವು ಗೌರವದ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಭಕ್ತಿಗಳಿಸೋಣ’. ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಕ್ಷೀಣ ನಗೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ.

‘ನಮಗೆ ಅದೃಷ್ಟ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಸತಾಯಿಸ್ತಾ ಇದೆ ?’ ಅವನ ಮಾತಿನಿಂದ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಕೇಳಿದೆ.

‘ಅದೃಷ್ಟ ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತೆ. ಅದು ಪೂರ್ತಿ ನಮಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ನನ್ನ ಪೆದ್ದು ಹಣ್ಣೇ’... ಅವನು ದಯಾಪೂರಿತನಾಗಿ ಹೇಳಿದ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಧಿ, ಅದೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಲು ವ್ಯವಧಾನ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಘಟನೆಗಳ ತಿರುವಿಕೆಗೆ ನನ್ನ ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಅವನು ಮಾತಾಡಿದ. ನಾನು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಘಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಏನೂ ದೂರವೇ ನಡೆದಿದ್ದೆ.

Narendra Jadhav‘ನಾನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ ?’ ಬಿಡದೇ ಕೇಳಿದೆ. ‘ನಾನಂತೂ ಓವರ್‌ಗೆ ಬರಲು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನವಿದ್ದು ಬರಬಹುದಲ್ಲಾ ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ನೀನು ಬೇರೆಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ’.

ಒಮ್ಮೆಲೆ ಸುಮ್ಮನಾದ. ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೇನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

‘ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿಯಾದ ದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವೆಲ್ಲಾ ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೀಯಾ?’ ನಾನು ನಗುತ್ತಾ ನಾಚಿಕೊಂಡು ಕೇಳಿದೆ.

‘ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬರ ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಗೌರವವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಹೋರಾಟದ ಮೇಲಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು, ಬಹಿಷ್ಕೃತರು ಮತ್ತು ಕೀಳ್ಜಾತಿ ಜನರು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಲ’್ಲ ಅವನ ದನಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿತು.

‘ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗೆ ಆಗ್ತೀಯಾ?’

‘ಸೋನೆ, ನಾವು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀವೊ ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾಡಿದ್ಯೋ ಅಂತ ಎಂದಾದ್ರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ಈಗ ಹೇಳು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾರೆ ನಿಂಗೆ ಹೇಳ್ಬೇಕಾ? ಇಲ್ಲ. ಇದು ನಿಂಗೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿಳೀತಿದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ನೋಡ್ತಾರೆ ಅಂತ’.

‘ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ?’ ಕೇಳಿದೆ.

ನಾನು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಂತ ಅವನು ಹೇಳತೊಡಗಿದ.

ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ತಂದೇನ ಸೌದೆ ಕಡೀಲಿಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯೋರು ಒಬ್ಬರು ಕರೆದ್ರು. ನಾನು ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋಗ್ಬೇಕೂ ಅಂತ ಹಟ ಹಿಡಿದೆ. ಮೊದಮೊದಲು ಬೇಸಿಗೆ ಬಿಸಿಲು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂತ ಬೇಡಾ ಅಂದ್ರು. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಮೊಂಡು ಹಿಡಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನನಗೆ ತಿನ್ನಲು ಏನಾದರೂ ಕೊಡಬಹುದೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುವುದರೊಳಗೇ ನನ್ನ ಮೊಂಡುತನದ ಅರಿವಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಉರಿಯ ಹತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಒಣಗಿತು. ನನಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಧೈರ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೂವಿನ ಮರ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಯಾರೋ ಒಂದು ಪೀಪಾಯಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.

‘ಬಾಬಾ, ನಾನು ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಕು’ ಅಂತ ಅಪ್ಪನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿದೆ.

ಬಾಬಾ ಹೆದರಿದಂತೆ ಕಂಡರು. ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದರು.

‘ ಸ್ವಲ್ವ ಇರು, ಯಾರಾದರೂ ಬರಬಹುದು’ ಅಂದರು. ಯಾರಾದರೂ ಯಾಕೆ ಬರಬೇಕು ಅಂತ ಗೊಣಗಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಬಂದ. ಬಾಬಾ ಕೀಳ್ಜಾತಿಯವರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

‘ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಡ್ತೀರಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು.

‘ಈ ಬಿರುಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಾಯಿಸ್ತೀಯೇನು?’ ಆ ಮನುಷ್ಯ ಹುಸಿನಕ್ಕ.

‘ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ’ ಅಪ್ಪ ಭಯದಿಂದ ಹೇಳಿದ್ರು.‘ ನಾನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಡೆಯಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’.

ಆ ಮನುಷ್ಯ ಕಪ್ಪಗೆ ಕೊಳೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನು ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಲೋಟ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಒಂದು ನಾಯಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಕೂತಿತ್ತು. ಅವನು ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಒದ್ದು ಲೋಟವನ್ನು ನೀರೊಳಗೆ ಅದ್ದಿದ. ನಾನು ಅವನು ನನಗೆ ನೀರು ಕೊಡುತ್ತಾನೆಂದು ಕಾದೆ. ಆದರೆ ಅವನೇ ಕುಡಿದ. ಕುಡಿಯುವಾಗ ಚೆಲ್ಲಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಅವನ ಮೈ ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕೊಳೆಯಾಗಿರುವ ಧೋತಿಯಿಂದ ಮುಖ ಒರೆಸಿಕೊಂಡ. ಮತ್ತೆ ಲೋಟವನ್ನು ನೀರಲ್ಲಿ ಅದ್ದುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ.

‘ಏ ಹುಡುಗಾ, ಬಾ ಇಲ್ಲಿ, ಕೂತ್ಕೋ ಅಲ್ಲಿ’ ಕಿರುಚಿದ. ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಲೋಟಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಚಾಚಿದೆ.

ಮಿಂಡರಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದೋನೇ. ಇದನ್ನು ಮುಟ್ಟೋಕೆ ಎಷ್ಟೋ ಸೊಕ್ಕು ನಿಂಗೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕಿತ್ಕೋಬಹುದು ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾ ?’ ಅವನು ಕಿರುಚಿದ.

ಬಾಬಾ ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು; ‘ಅರೀದ ಹುಡುಗ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ನನ್ನ ತಂದೆ. ಅವನಿಗಿನ್ನೂ ಇದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸಣ್ಣೋನು’.

ಆ ಮೇಲೆ ಬಾಬಾ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಕೈಯನ್ನು ಬೊಗಸೆ ಮಾಡಿ ಹಿಡಿ ಅಂದರು. ನಾನು ಬೊಗಸೆ ಮಾಡಿ ಕೂತೆ. ಆತ ನನ್ನ ಅಂಗೈಗೆ ನೀರು ಸುರಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿತು. ನನಗೇ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನನ್ನ ಕೈ ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಯಿತು.

‘ಕೆಳಗೆ, ನಿನ್ನ ಕೈ ಕೆಳಗಿಳಿಸು’ ಆತ ಮತ್ತೆ ಕಿರುಚಿದ. ನಾನು ನನ್ನ ಕೈ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಅಂಗೈಯಾಳಗಿರಿಸಿ ನೀರು ಕುಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುವಾಗ ಕೇಳಿದೆ. ‘ಬಾಬಾ, ಅವನು ಪೀಪಾಯಿಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿದ. ನಾನ್ಯಾಕೆ ಕುಡೀಬಾರದು’?

‘ಅರೇ ಪುಟ್ಟಾ ನಾವು ಮಹರ್‌ಗಳು. ಆ ನೀರನ್ನು ನಾವು ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ನಾವು ಹಾಗೆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ನೀರು ಕಲುಷಿತ ಆಗುತ್ತೆ. ನಮಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಆ ಮೇಲೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಯಾರೂ ಕುಡಿಯೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ.’

ನಂಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಆ ನಾಯಿ ಪೀಪಾಯಿಗೇ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಲೊಚ ಲೊಚ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ನನಗೆ ಮಹರ್‌ಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಾಯಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಲೇಸು ಅನ್ನಿಸಿತು.

***

ನರೇಂದ್ರ ಜಾಧವ್‌ ಬರೆದ ‘ ಬಹಿಷ್ಕೃತ- ಒಂದು ನೆನಪು’ ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಇದು. ಇಂಥ ಅಸಂಖ್ಯ ಗಾಯಗಳಿರುವ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಜಾಧವ್‌ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕ ಇದು ಅನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇರಬಹುದು. ಇಂಥ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರತಿಯಾಬ್ಬರೂ ನೀರು ಕುಡಿದವರೋ ಕೊಡದವರೋ ಕೊಟ್ಟವರೋ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಮನುಕುಲದ ಮತ್ಯಾರೂ ಇಂಥ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬರೆಯದಂತಾಗಲಿ ಅನ್ನುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಓದೋಣ. ನವಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರಕಾಶನ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬೆಲೆ 150 ರೂಪಾಯಿ.

ಕುಣಿಯೇ ಘುಮಾ, ಉಚಲ್ಯಾ, ಊರುಕೇರಿ, ಮಣೆಗಾರ, ಗೌರ್ಮೆಂಟ್‌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ- ಮುಂತಾದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೂ ಇಷ್ಟ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದು ದಲಿತ ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮಕತೆ. ನಿರೂಪಣೆಯ ಶೈಲಿ ಕೂಡ ಹೊಸದು. ಇದನ್ನು ಬರೆದ ಡಾ. ನರೇಂದ್ರ ಜಾಧವ್‌ ಈಗ ರಿಸರ್ವ್‌ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಆಫ್‌ ಇಂಡಿಯಾದ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ. ಇದು ಕೂಡ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕೃತಿ. ಇದು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ಹತ್ತು ವರುಷ ಟಾಪ್‌ಟೆನ್‌ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿತ್ತಂತೆ.

ಅದು ಮುಂದೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿಗೂ ಅನುವಾದವಾಯಿತು. ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಿಂದ ಸುಮಾ ದ್ವಾರಕನಾಥ್‌ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಛಾಯೆಯಿದೆ. Be cool ಅನ್ನುವ ಸಾಲು‘ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗೆ ಆಗ್ತೀಯಾ’ ಅಂತ ಅನುವಾದಗೊಂಡಿದೆ.

ಆದರೆ ಮೂಲಕೃತಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಇಂಥ ಊನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅದು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

(ಸ್ನೇಹ ಸೇತು: ಹಾಯ್‌ ಬೆಂಗಳೂರ್‌!)

ಮುಖಪುಟ / ಅಂಕಣಗಳು

ಕನ್ನಡ ಮ್ಯಾಟ್ರಿಮೋನಿಯಲ್ಲಿ - ಉಚಿತ ನೋಂದಣಿ !

ತಾಜಾ ಸುದ್ದಿ ತಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಿರಿ
Enable
x
Notification Settings X
Time Settings
Done
Clear Notification X
Do you want to clear all the notifications from your inbox?
Settings X
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. This includes cookies from third party social media websites and ad networks. Such third party cookies may track your use on Oneindia sites for better rendering. Our partners use cookies to ensure we show you advertising that is relevant to you. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on Oneindia website. However, you can change your cookie settings at any time. Learn more